Wat inspireert werkelijk je beste werk? Is het een grote bonus of de angst om te falen?
Externe prikkels kunnen op korte termijn resultaten opleveren, maar echte motivatie komt van binnenuit – en dat is precies waar de zelfbeschikkingstheorie over gaat.
Ga met ons mee op ontdekkingstocht door de wetenschap achter wat ons zo opslokt in wat we leuk vinden. Ontdek eenvoudige manieren om je passie aan te wakkeren en je meest betrokken zelf te ontketenen met behulp van de verrassende inzichten van de zelfdeterminatietheorie.
Inhoudsopgave
- Zelfdeterminatietheorie gedefinieerd
- Hoe de zelfdeterminatietheorie werkt
- Voorbeelden van zelfdeterminatietheorieën
- Hoe u uw zelfbeschikking kunt verbeteren
- Conclusie
- Veelgestelde Vragen / FAQ
Tips voor een betere betrokkenheid
Zorg dat uw medewerkers betrokken zijn
Start een zinvolle discussie, ontvang nuttige feedback en waardeer je medewerkers. Meld je aan voor de gratis AhaSlides-sjabloon.
🚀 Grijp gratis quiz☁️
Zelfdeterminatietheorie Bepaald
De zelfdeterminatietheorie (SDT) gaat over wat ons motiveert en ons gedrag stuurt. Deze theorie werd in 1985 voorgesteld en ontwikkeld door Edward Deci en Richard Ryan.
In de kern zegt SDT dat we allemaal psychologische basisbehoeften hebben om te voelen:
- Competent (in staat om dingen effectief te doen)
- Autonoom (controle over onze eigen acties)
- Verbondenheid (verbinden met anderen)
Wanneer aan deze behoeften is voldaan, voelen we ons van binnenuit gemotiveerd en gelukkig – dit noemen we intrinsieke motivatie.
Maar ook onze omgeving speelt een grote rol. Omgevingen die onze behoeften aan competentie, autonomie en sociale verbinding ondersteunen, stimuleren de intrinsieke motivatie.
Zaken als keuze, feedback en begrip van anderen helpen bij het vervullen van deze behoeften.
Aan de andere kant kunnen omgevingen die onze behoeften niet ondersteunen, onze intrinsieke motivatie aantasten. Druk, controle of isolatie van anderen kan onze fundamentele psychologische behoeften ondermijnen.
SDT legt ook uit hoe externe beloningen soms averechts werken. Hoewel ze op de korte termijn gedrag kunnen aansturen, ondermijnen beloningen de intrinsieke motivatie als ze ons gevoel van autonomie en competentie beteugelen.
Hhoe de zelfdeterminatietheorie werkt
We hebben allemaal een aangeboren verlangen om te groeien, nieuwe dingen te leren en het gevoel te hebben dat we de controle hebben over ons eigen leven (autonomie). We willen ook positieve verbindingen met anderen en waarde toevoegen (verbondenheid en competentie).
Wanneer deze basisbehoeften worden ondersteund, voelen we ons van binnenuit gemotiveerder en gelukkiger. Maar als ze worden geblokkeerd, lijdt onze motivatie eronder.
Motivatie bestaat op een continuüm, van amotivatie (gebrek aan intentie) tot extrinsieke motivatie en intrinsieke motivatie. Extrinsieke motieven, gedreven door beloning en straf, worden beschouwd als " gecontroleerd ".
Intrinsieke motivaties die voortkomen uit interesse en plezier worden gezien als " autonoom ". De zelfdeterminatietheorie (SDT) stelt dat het ondersteunen van onze innerlijke drijfveer het beste is voor ons welzijn en onze prestaties.
Verschillende omgevingen kunnen onze basisbehoeften voeden of verwaarlozen. Plaatsen die keuzes en begrip bieden, maken ons vanuit onszelf gedrevener, gefocuster en vaardiger.
Het beheersen van omgevingen zorgt ervoor dat we ons geduwd voelen, waardoor we onze innerlijke levensvreugde verliezen en dingen doen om externe redenen, zoals het vermijden van problemen. Na verloop van tijd put dit ons uit.
Elke persoon heeft zijn eigen stijl van aanpassing aan de omstandigheden (causaliteitsoriëntaties) en welke doelen hem intrinsiek versus extrinsiek motiveren.
Wanneer onze basisbehoeften worden gerespecteerd, vooral als we ons vrij voelen om te kiezen, presteren we mentaal beter en bereiken we meer vergeleken met wanneer we extern worden gecontroleerd.
Voorbeeld van zelfdeterminatietheories
Om je een betere context te geven van hoe het in het echte leven werkt, zijn hier enkele voorbeelden van de zelfdeterminatietheorie op school/werk:
Op school:
Een student die voor een toets studeert omdat hij of zij intrinsiek geïnteresseerd is in de lesstof, deze persoonlijk betekenisvol vindt en wil leren, vertoont volgens de zelfdeterminatietheorie (SDT) autonome motivatie .
Een leerling die alleen studeert uit angst voor straf van zijn of haar ouders bij een onvoldoende, of omdat hij of zij indruk wil maken op de leraar, vertoont gecontroleerde motivatie.
Aan het werk:
Een werknemer die zich vrijwillig aanmeldt voor extra projecten op het werk omdat hij of zij het werk boeiend vindt en het aansluit bij zijn of haar persoonlijke waarden, toont vanuit het perspectief van de zelfdeterminatietheorie (SDT) autonome motivatie .
Een werknemer die alleen overuren maakt om een bonus te verdienen, de woede van zijn baas te vermijden of een goede indruk te maken voor een promotie, vertoont gecontroleerde motivatie.
In medische context:
Een patiënt die de behandeling alleen volgt om berisping van het medisch personeel te vermijden of uit angst voor negatieve gevolgen voor de gezondheid, vertoont gecontroleerde motivatie zoals gedefinieerd door de zelfdeterminatietheorie (SDT).
Een patiënt die zich aan het behandelplan van zijn arts houdt, omdat hij het persoonlijke belang ervan voor zijn gezondheid en welzijn op lange termijn begrijpt, is autonoom gemotiveerd.
Hoe u uw zelfbeschikking kunt verbeteren
Door deze acties regelmatig te oefenen, kunt u op natuurlijke wijze aan uw behoeften aan competentie, autonomie en verbondenheid voldoen en zo ontwikkelen tot uw meest betrokken en productieve zelf.
#1. Focus op intrinsieke motivatie
Om intrinsiek gemotiveerde doelen te stellen, moet u nadenken over uw kernwaarden, passies en wat u een gevoel van betekenis, flow of trots geeft als u iets bereikt. Kies doelen die aansluiten bij deze diepere interesses.
Goed geïnternaliseerde extrinsieke doelen kunnen ook autonoom zijn als de externe voordelen volledig worden geïdentificeerd met en geïntegreerd in uw zelfgevoel. Als u bijvoorbeeld een goedbetaalde baan kiest, vindt u deze echt boeiend en doelgericht.
Doelen zullen waarschijnlijk in de loop van de tijd veranderen naarmate je evolueert. Evalueer regelmatig opnieuw of ze nog steeds uw intrinsieke enthousiasme aanwakkeren of dat nieuwe wegen u nu aanspreken. Wees bereid om de cursus aan te passen als dat nodig is.
#2. Bouw competentie en autonomie op
Breid uw vaardigheden voortdurend uit op gebieden die aansluiten bij uw waarden en talenten, door middel van uitdagingen die geleidelijke beheersing bevorderen. Competentie komt voort uit leren op de grens van uw vaardigheden.
Vraag om feedback en begeleiding, maar vertrouw niet alleen op externe evaluaties. Ontwikkel interne verbeterpunten op basis van persoonlijk potentieel en excellentienormen.
Neem beslissingen om gemotiveerde redenen die verband houden met uw ambities, in plaats van vanwege naleving of beloningen. Voel je eigenaar van je gedrag
Omring jezelf met autonomieondersteunende relaties waarin je je begrepen voelt en de kracht hebt om je leven doelbewust te sturen op basis van wie je aan het worden bent.
#3. Bevredig je psychologische behoeften
Ontwikkel relaties waarin u zich echt gezien, onvoorwaardelijk geaccepteerd en in staat voelt om uzelf authentiek uit te drukken zonder angst voor vergelding.
Regelmatige zelfreflectie over interne toestanden, waarden, beperkingen en doelen zal stimulerende versus uitputtende invloeden aan het licht brengen die we moeten opzoeken of vermijden.
Geef prioriteit aan vrijetijdsactiviteiten, simpelweg om te genieten en op te laden, in plaats van vakjes af te vinken. Intrinsieke hobby’s voeden de geest.
Externe beloningen zoals geld, complimenten en dergelijke kunnen het beste worden gezien als gewaardeerde voordelen en niet als de primaire drijfveer voor gedrag om intrinsieke motieven in stand te houden.
Conclusie
De zelfdeterminatietheorie biedt waardevolle inzichten in menselijke motivatie en welzijn. Moge dit begrip van zelfdeterminatie je de kracht geven om je sterkste, meest volledig geïntegreerde zelf te verwezenlijken. De beloningen – voor je inzet en prestaties – zijn de moeite meer dan waard om je innerlijke vuur brandend te houden.
Veelgestelde Vragen / FAQ
Wie heeft de zelfdeterminatietheorie voorgesteld?
De zelfdeterminatietheorie werd oorspronkelijk voorgesteld door het baanbrekende werk van psychologen Edward Deci en Richard Ryan vanaf de jaren zeventig.
Is de zelfdeterminatietheorie constructivistisch?
Hoewel SDT niet volledig onder de noemer constructivisme valt, integreert het wel enkele inzichten van het constructivisme over de actieve rol van cognitie bij het opbouwen van motivaties in plaats van het enkel reageren op externe stimuli.
Wat is een voorbeeld van de zelfdeterminatietheorie?
Een voorbeeld van zelfbepaald gedrag kan zijn dat een student zich inschrijft voor een kunstclub omdat hij graag tekent, of een man die de afwas doet omdat hij de verantwoordelijkheid met zijn vrouw wil delen.
