Opanuj swoją motywację: zastosowanie teorii samostanowienia do rozwoju osobistego w 2024 r

Co naprawdę inspiruje Cię do najlepszych prac? Czy to duży bonus, czy strach przed porażką?

Choć zewnętrzne bodźce mogą dawać krótkoterminowe rezultaty, prawdziwa motywacja pochodzi z wnętrza – i właśnie na tym polega teoria samostanowienia.

Dołącz do nas i zgłębiaj naukowe podstawy tego, co sprawia, że ​​jesteśmy całkowicie pochłonięci tym, co kochamy. Odkryj proste sposoby na rozbudzenie swojej pasji i uwolnienie swojego najbardziej zaangażowanego „ja”, korzystając z zaskakujących spostrzeżeń teorii samostanowienia.

Spis treści

• Zdefiniowana teoria samostanowienia
• Jak działa teoria samostanowienia
• Przykłady teorii samostanowienia
• Jak poprawić swoje samostanowienie
  • #1. Skoncentruj się na motywacji wewnętrznej
  • #2. Buduj kompetencje i samodzielność
  • #3. Zaspokajaj swoje potrzeby psychiczne
• Na wynos
• Najczęściej zadawane pytania

Wskazówki dotyczące lepszego zaangażowania

• Wewnętrzna motywacja
• Kapitałowa teoria motywacji

Teoria samostanowienia zdefiniowane

Teoria samostanowienia (SDT) dotyczy tego, co nas motywuje i napędza nasze zachowanie. Została zaproponowana i rozwinięta głównie przez Edwarda Deciego i Richarda Ryana w 1985 roku.

W istocie SDT mówi, że wszyscy mamy podstawowe potrzeby psychologiczne, które możemy odczuwać:

• Kompetentny (zdolny do skutecznego wykonywania zadań)
• Autonomiczny (kontrolujący nasze własne działania)
• Pokrewieństwo (połączenie z innymi)

Gdy potrzeby te zostaną zaspokojone, czujemy się zmotywowani i szczęśliwi – zjawisko to nazywa się motywacją wewnętrzną.

Jednak nasze środowisko również odgrywa dużą rolę. Środowiska, które wspierają nasze potrzeby w zakresie kompetencji, autonomii i powiązań społecznych, zwiększają motywację wewnętrzną.

Rzeczy takie jak wybór, informacja zwrotna i zrozumienie od innych pomagają zaspokoić te potrzeby.

Z drugiej strony, środowiska, które nie wspierają naszych potrzeb, mogą uszkodzić wewnętrzną motywację. Presja, kontrola lub izolacja od innych mogą podważyć nasze podstawowe potrzeby psychologiczne.

SDT wyjaśnia również, w jaki sposób nagrody zewnętrzne czasami przynoszą odwrotny skutek. Nagrody mogą wprawdzie wpływać na zachowanie w perspektywie krótkoterminowej, ale podważają motywację wewnętrzną, jeśli ograniczają nasze poczucie autonomii i kompetencji.

How teoria samostanowienia działa

Wszyscy mamy wrodzoną chęć rozwoju, uczenia się nowych rzeczy i poczucia kontroli nad własnym życiem (autonomia). Chcemy także pozytywnych relacji z innymi i wnoszenia wartości (pokrewieństwa i kompetencji).

Kiedy te podstawowe potrzeby są wspierane, czujemy się bardziej zmotywowani i szczęśliwi wewnętrznie. Ale kiedy są blokowane, cierpi na tym nasza motywacja.

Motywacja rozciąga się na kontinuum od motywacji amomotywowanej (braku intencji), przez motywację zewnętrzną, aż do motywacji wewnętrznej. Motywy zewnętrzne napędzane nagrodą i karą są uważane za „ kontrolowane ”.

Motywy wewnętrzne wynikające z zainteresowań i przyjemności są postrzegane jako „ autonomiczne ”. SDT twierdzi, że wspieranie naszej wewnętrznej motywacji jest najlepsze dla naszego dobrego samopoczucia i wydajności.

Różne środowiska mogą albo odżywiać, albo zaniedbywać nasze podstawowe potrzeby. Miejsca oferujące wybór i zrozumienie sprawiają, że jesteśmy bardziej zmotywowani, skupieni i zręczni od wewnątrz.

Kontrolujące otoczenie sprawia, że ​​czujemy się popychani, przez co tracimy wewnętrzny zapał i robimy rzeczy z powodów zewnętrznych, na przykład unikając kłopotów. Z czasem to nas wyczerpuje.

Każda osoba ma swój własny styl dostosowywania się do okoliczności (orientacje przyczynowe) i jakie cele motywują ją wewnętrznie, a jakie zewnętrznie.

Kiedy nasze podstawowe potrzeby są szanowane, zwłaszcza gdy mamy swobodę wyboru, radzimy sobie lepiej psychicznie i osiągamy więcej w porównaniu do sytuacji, gdy jesteśmy kontrolowani z zewnątrz.

Przykład teorii samostanowienias

Aby dać lepszy kontekst tego, jak to działa w prawdziwym życiu, oto kilka przykładów teorii samostanowienia w szkole/pracy:

W szkole:

Uczeń, który przygotowuje się do testu, ponieważ jest wewnętrznie zainteresowany materiałem badawczym, uważa go za wartościowy i chce się uczyć, według SDT wykazuje autonomiczną motywację .

Uczeń, który uczy się tylko dlatego, że boi się kary ze strony rodziców w razie niepowodzenia lub dlatego, że chce zaimponować nauczycielowi, wykazuje kontrolowaną motywację.

W pracy:

Pracownik, który zgłasza się na ochotnika do dodatkowych projektów w pracy, ponieważ uważa tę pracę za angażującą i zgodną z jego osobistymi wartościami, wykazuje autonomiczną motywację z perspektywy SDT.

Pracownik, który pracuje po godzinach tylko po to, aby otrzymać premię, uniknąć gniewu szefa lub dobrze wypaść w oczach innych, aby otrzymać awans, wykazuje kontrolowaną motywację.

W kontekście medycznym:

Pacjent, który poddaje się leczeniu wyłącznie w celu uniknięcia krytyki ze strony personelu medycznego lub z obawy przed negatywnymi konsekwencjami zdrowotnymi, wykazuje kontrolowaną motywację zgodnie z definicją SDT.

Pacjent, który stosuje się do planu leczenia opracowanego przez lekarza, ponieważ rozumie jego osobiste znaczenie dla jego zdrowia i długoterminowego dobrego samopoczucia, jest zmotywowany autonomicznie.

Jak poprawić swoje samostanowienie

Regularne ćwiczenie tych działań pomoże Ci w naturalny sposób zaspokoić swoje potrzeby w zakresie kompetencji, autonomii i pokrewieństwa, a tym samym rozwinąć się w najbardziej zaangażowaną i produktywną osobę.

#1. Skoncentruj się na motywacji wewnętrznej

Aby wyznaczyć cele motywowane wewnętrznie, zastanów się nad swoimi podstawowymi wartościami, pasjami i tym, co daje ci poczucie sensu, przepływu lub dumy z ich osiągnięcia. Wybierz cele zgodne z głębszymi zainteresowaniami.

Dobrze zinternalizowane cele zewnętrzne mogą być również autonomiczne, jeśli korzyści zewnętrzne zostaną w pełni zidentyfikowane i zintegrowane z Twoim poczuciem siebie. Na przykład wybierając dobrze płatną pracę, uważasz ją za naprawdę wciągającą i celową.

Cele prawdopodobnie będą się zmieniać w miarę rozwoju. Okresowo dokonuj ponownej oceny, czy nadal wzbudzają one Twój wewnętrzny entuzjazm lub czy wzywają Cię teraz nowe możliwości. Bądź gotowy dostosować kurs w razie potrzeby.

#2. Buduj kompetencje i samodzielność

Stale rozwijaj swoje umiejętności w obszarach zgodnych z Twoimi wartościami i talentami poprzez wyzwania promujące stopniowe mistrzostwo. Kompetencje wynikają z uczenia się na krawędzi swoich umiejętności.

Szukaj informacji zwrotnych i wskazówek, ale nie polegaj wyłącznie na zewnętrznej ocenie. Opracuj wewnętrzne wskaźniki poprawy w oparciu o osobisty potencjał i standardy doskonałości.

Podejmuj decyzje z powodów motywacyjnych, związanych ze swoimi aspiracjami, a nie ze względu na przestrzeganie zasad lub nagrody. Poczuj odpowiedzialność za swoje zachowania

Otaczaj się relacjami wspierającymi autonomię, w których czujesz się rozumiany i upoważniony do celowego kierowania swoim życiem w oparciu o to, kim się stajesz.

#3. Zaspokajaj swoje potrzeby psychiczne

Pielęgnuj relacje, w których czujesz się naprawdę widziany, akceptowany bezwarunkowo i upoważniony do autentycznego wyrażania siebie bez obawy przed zemstą.

Regularna autorefleksja na temat wewnętrznych stanów, wartości, ograniczeń i celów rozjaśni energetyzujące i drenujące wpływy, których należy szukać lub których należy unikać.

Priorytetowo traktuj zajęcia rekreacyjne po prostu dla przyjemności i regeneracji sił, zamiast odhaczać pola. Wewnętrzne hobby karmi ducha.

Nagrody zewnętrzne, takie jak pieniądze, pochwały i tym podobne, najlepiej postrzegać jako cenione korzyści, a nie główny czynnik stymulujący zachowanie mające na celu podtrzymanie wewnętrznych motywów.

Na wynos

Teoria samostanowienia dostarcza cennych spostrzeżeń na temat ludzkiej motywacji i dobrego samopoczucia. Niech to zrozumienie SDT pozwoli ci urzeczywistnić twoje najsilniejsze, najbardziej zintegrowane „ja”. Nagrody – za ducha i wydajność – są warte wysiłku, aby utrzymać twój wewnętrzny ogień płonący jasno.

Najczęściej zadawane pytania

Kto zaproponował teorię samostanowienia?

Teoria samostanowienia została pierwotnie zaproponowana w przełomowych pracach psychologów Edwarda Deciego i Richarda Ryana, rozpoczętych w latach siedemdziesiątych XX wieku.

Czy teoria samostanowienia jest konstruktywistyczna?

Choć SDT nie mieści się w ramach konstruktywizmu, integruje niektóre z jego założeń dotyczących aktywnej roli poznania w budowaniu motywacji, a nie tylko reagowaniu na bodźce zewnętrzne.

Jaki jest przykład teorii samostanowienia?

Przykładem zachowań o samostanowieniu może być student zapisujący się do klubu artystycznego, ponieważ lubi rysować, lub mąż zmywający naczynia, ponieważ chce dzielić się odpowiedzialnością z żoną.