Dwie grupy rozpoczynają ten sam program wdrożeniowy w ten sam poniedziałek. Pierwsza grupa składa się z osób o różnym pochodzeniu, a szybka kontrola pokazuje, że połowa z nich nie zna podstawowego słownictwa proceduralnego, którego wymaga kurs. Druga grupa zna słownictwo, ale blokuje się w przypadkach praktycznych, gdzie właściwe działanie zależy od osądu. Jeden harmonogram trzech warsztatów na żywo nie sprawdza się w przypadku żadnej z grup.
To przykładowy scenariusz, a nie udokumentowany przypadek klienta. To częsty problem projektowy w nauczaniu mieszanym: format realizacji jest wybierany, zanim ktokolwiek zapyta, czego wymaga zadanie, uczestnicy i jakie są ograniczenia.
Ten przewodnik jest przeznaczony dla projektantów materiałów dydaktycznych i menedżerów szkoleń, którzy muszą wybierać między formatami adaptacyjnymi, interaktywnymi i na żywo, a także między nauką synchroniczną i asynchroniczną, w zależności od zadania. Zawiera pięć pytań do zadania, macierz decyzyjną oraz praktyczny przykład do skopiowania.
Szybkie fakty
| Question | Krótka odpowiedź |
|---|---|
| Co decyduje o formacie? | Zadanie, wymagana informacja zwrotna, punkt wyjścia dla uczniów i ograniczenia w zakresie realizacji. Nie chodzi o narzędzie. |
| Kiedy adaptacyjne uczenie się jest rozwiązaniem? | Kiedy uczniowie zaczynają z różną wymaganą wiedzą, można ją zdefiniować i sprawdzić. |
| Kiedy ćwiczenia interaktywne są dobrym rozwiązaniem? | Kiedy uczniowie muszą zastosować lub podjąć decyzję, korzystają z zaangażowania w odpowiedź i otrzymania informacji zwrotnej. |
| Kiedy wsparcie na żywo dodaje wartości? | Gdy wybór jest niejednoznaczny, ryzykowny lub wymaga opinii specjalisty, żaden klucz odpowiedzi nie jest w stanie go udzielić. |
| Czy praca wyższego rzędu może być asynchroniczna? | Tak, przy odpowiednim projekcie. Nie tylko transmisja na żywo jest okazją do oceny. |
1. Wyjaśnij zadanie docelowe i potrzeby ucznia
Zanim wybierzesz format, zapisz sobie trzy rzeczy.
- Zadanie. Co ta osoba musi robić w pracy? Zapisz to jako coś, co można obserwować, na przykład „dokonać aktualizacji dokumentacji medycznej” lub „rozpatrzyć skargę gościa w uzgodnionym terminie”.
- Punkty wyjścia dla uczących się. Co kandydaci wiedzą o wymaganiach wstępnych? Krótka diagnoza powie Ci więcej niż nazwa stanowiska.
- Ograniczenia w dostawie. Czas, miejsce, harmonogram zmian, dostęp do specjalistów oraz to, czy ludzie mogą przebywać w tym samym pomieszczeniu.
Następnie określ, czego zadanie wymaga od nauki: ile praktyki i jakiego rodzaju informacji zwrotnej. Nasz poradnik dopasowywania działań edukacyjnych do taksonomii Blooma pokazuje, jak opisać sposób myślenia, jakiego wymaga zadanie, a który format musi wspierać. Centrum Eberly'ego Carnegie Mellon podkreśla fundamentalną tezę: cele, oceny i działania dydaktyczne powinny się wzajemnie wzmacniać, a brak ich spójności utrudnia naukę ( Centrum Eberly'ego, „zgodność celów, ocen i nauczania ”).
2. Porównaj informacje zwrotne i potrzeby praktyczne
Praktyka jest tak użyteczna, jak informacja zwrotna, która po niej następuje. Istnieją trzy główne źródła informacji, które pasują do różnych sytuacji.
| Źródło opinii | Najlepiej kiedy | Uważaj na |
|---|---|---|
| zautomatyzowane (natychmiast, na podstawie wcześniej napisanego klucza lub reguły) | Odpowiedź jest oczywista, ryzyko błędnej odpowiedzi jest niskie, a uczniowie potrzebują szybkiego powtarzania | Nie może oceniać rozumowania, nie został stworzony do jego rozpoznawania |
| Instruktor lub specjalista | Wybór jest niejednoznaczny, stawka wysoka lub rozumowanie jest ważniejsze niż odpowiedź | Zajmuje mało czasu, więc zarezerwuj go na czas, kiedy będzie najbardziej potrzebny |
| Peer | Uczniowie mogą porównywać podejścia i wyjaśniać sobie nawzajem swoje wybory | Potrzebne są jasne kryteria, w przeciwnym razie koledzy będą wzajemnie wzmacniać swoje błędne przekonania |
Zadaj trzy pytania do każdego ćwiczenia. Jak niejednoznaczna jest prawidłowa odpowiedź? Jak ryzykowna jest błędna odpowiedź? Czy w ogóle istnieje wiarygodny klucz odpowiedzi? Jeśli odpowiedź jest jasna, mało ryzykowna i możliwa do wprowadzenia, automatyczna informacja zwrotna może wystarczyć. Jeśli jest niejednoznaczna, ryzykowna lub nie ma klucza, zaplanuj ludzki feedback na jakimś etapie.
3. Wybierz doświadczenia adaptacyjne lub interaktywne
Te dwa pojęcia są często niejasne, dlatego należy je rozdzielić.
Adaptacyjne uczenie się zmienia to, co otrzymuje uczeń w zależności od jego wyników. W tym przewodniku oznacza to ukierunkowane przygotowanie: krótką diagnostykę, a następnie zróżnicowane wsparcie dla uczniów, którzy zaczynają z różnymi lukami. Jest ono dostosowane do wiedzy wstępnej, gdzie zdefiniowane pojęcie jest lub nie jest obecne. Nie wymaga generatywnej sztucznej inteligencji, a prosta zasada, taka jak „jeśli pominiesz sprawdzenie słownictwa procedur, otrzymasz to powtórzenie przed praktyką”, jest adaptacyjna w tym sensie, który ma tutaj znaczenie.
W uczeniu interaktywnym uczniowie muszą odpowiedzieć: wybrać, ocenić, wyjaśnić, zagłosować i podjąć decyzję. To podejście sprawdza się w praktyce, gdzie celem jest zastosowanie procedury lub wydanie osądu w nowym przypadku. Kiedy każda osoba wyraża swoje zdanie przed dyskusją w grupie, widać, gdzie zrozumienie się rozmija, a właśnie tego wymaga podsumowanie.
Dopasuj je do grup w scenariuszu początkowym. Pierwsza grupa, z lukami w wymaganiach wstępnych, wymaga adaptacyjnego przygotowania, aby wszyscy dotarli do tej samej linii startu. Druga grupa wymaga interaktywnego ćwiczenia decyzyjnego z informacją zwrotną na temat rozumowania.
AhaSlides wspiera adaptacyjne i interaktywne uczenie się oraz przełączanie między nauczaniem na żywo a indywidualnym tempem. Zaznacz wszystkie konkretne funkcje diagnostyczne, tworzenia treści, oceniania lub raportowania, na których planujesz polegać w swoim własnym procesie pracy, i traktuj funkcje sztucznej inteligencji, symulacji i integracji jako zewnętrzne lub niepotwierdzone, dopóki nie przekonasz się, że działają.
4. Zdecyduj, kiedy pomoc na żywo dodaje wartości
Zarówno nauka synchroniczna, jak i asynchroniczna są uzasadnione. Przydatna zasada: korzystaj z sesji na żywo, gdzie liczy się interakcja lub opinia specjalisty, oraz z zajęć asynchronicznych, gdzie uczniowie mogą pracować samodzielnie we własnym tempie.
Transmisja na żywo przynosi największą wartość, gdy:
- Wybór jest niejednoznaczny. Istnieją dwa możliwe do obrony działania, a nauka, jaką można wyciągnąć, polega na usłyszeniu, dlaczego ludzie wybrali inaczej.
- Do uzasadnienia potrzebny jest specjalista. Ktoś, kto zna się na tym, może wyjaśnić, dlaczego odpowiedź jest możliwa do obrony lub niekompletna.
- Ryzyko lub wysokie emocje. Ćwiczenie trudnej rozmowy z kimś jest czymś innym niż czytanie o kimś.
Rozwiązanie asynchroniczne jest często wystarczające, gdy:
- Treść składa się z zasad i pojęć. Nauka we własnym tempie z krótkim sprawdzaniem zapamiętanych treści to dobry pomysł.
- Sprawa jest jasna. Uczący się może przesłać odpowiedź i otrzymać pisemną informację zwrotną odpowiadającą ustalonym kryteriom.
- Harmonogramy się nie pokrywają. Pracownicy zmianowi i zespoły rozproszone nie mogą uczestniczyć w spotkaniu wszyscy jednocześnie.
Praca wyższego rzędu może również odbywać się asynchronicznie. Uczący się może analizować przypadek, pisać uzasadnioną odpowiedź i otrzymywać informacje zwrotne na temat swojego rozumowania bez konieczności spotkania. Życie jest dostosowane do wieloznaczności. Samo myślenie jej nie potrzebuje. Definicje samych terminów można znaleźć w naszym wyjaśnieniu znaczenia klasy asynchronicznej.
Badania nad formatami mieszanymi stanowią tu pożyteczne ostrzeżenie. Często cytowana metaanaliza badań nad nauczaniem online przeprowadzona przez Departament Edukacji Stanów Zjednoczonych wykazała, że warunki mieszane wykazywały większe różnice w porównaniu z nauczaniem stacjonarnym niż w pełni online, a jej autorzy zauważyli, że warunki mieszane często obejmowały dodatkowy czas nauki i elementy dydaktyczne, których nie otrzymywały grupy kontrolne, więc korzyści nie należy przypisywać samemu medium ( Means i współpracownicy, 2010, za pośrednictwem ERIC ). Badania obejmują lata 1996–2008 i pochodzą głównie z uczelni wyższych i szkoleń medycznych, a nie z miejsca pracy. Należy je traktować jako powód do starannego zaprojektowania nauki, a nie jako dowód na to, że łączenie dowolnego zestawu formatów się sprawdzi.
5. Połącz formaty w jedną spójną podróż
Macierz decyzyjna pomoże Ci dokonać wyboru na każdym etapie. Wypełnij ją dla swojego zadania.
| Potrzeba na tym etapie | Format: | Czemu |
|---|---|---|
| Uczniowie zaczynają z różną wymaganą wiedzą wstępną | Adaptacyjne, dostosowane do własnego tempa przygotowanie | Skupia się na lukach każdego ucznia i pozostawia czas na dyskusję |
| Uczniowie muszą zastosować procedurę do nowego przypadku | Ćwiczenia interaktywne, we własnym tempie lub na żywo | Każda osoba podejmuje decyzję i otrzymuje informację zwrotną |
| Właściwe działanie jest niejednoznaczne lub wiąże się z dużym ryzykiem | Dyskusja moderowana na żywo | Opinia specjalisty i porównanie rozumowania |
| Reguły i koncepcje wymagają potwierdzenia | Nauka we własnym tempie z kontrolą pamięci | Tani, powtarzalny, potwierdza tylko wymagania wstępne |
| Uczniowie muszą pokazać, że potrafią wykonać zadanie | Nowa sprawa lub zadanie nadzorowane | Sprawdza transfer, a nie pamięć przypadku szkoleniowego |
Następnie połącz etapy za pomocą przejrzystych przekazań. Na przykład:
- Przygotuj się (elastycznie, we własnym tempie). Krótka diagnostyka kieruje każdego uczestnika do potrzebnego mu powtórzenia. Każdy, kto zda test, przechodzi do praktyki.
- Ćwiczenie (interaktywne). Uczniowie pracują nad realistycznymi przypadkami, podejmują decyzję i jej uzasadnienie, a następnie otrzymują informację zwrotną.
- Podsumowanie (na żywo). Prowadzący bierze przypadki, w których odpowiedzi były rozbieżne i pyta, dlaczego.
- Pokaż to (nowy przypadek lub zadanie nadzorowane). Uczniowie mierzą się ze przypadkiem, którego nie widzieli na oczy, lub z prawdziwym zadaniem, z pomocą recenzenta.
Każde przekazanie ma swój wyzwalacz: zaliczenie kontroli w celu przejścia do ćwiczeń, oznaczenie niejednoznacznych przypadków do sesji na żywo i zarezerwowanie miejsca na coaching dla każdego, kogo rozumowanie było słabe.
Przykład praktyczny: wybór formatów programu obsługi reklamacji
Ilustrujące. Praktyk powinien zweryfikować przypadek i kryteria odpowiedzi przed ich użyciem.
Przypadek. Grupa z branży hotelarskiej szkoli personel recepcji w zakresie rozwiązywania skarg gości w ramach określonych uprawnień. Szybka diagnoza wskazuje na dwie grupy: osoby rozpoczynające pracę, które nie znają limitów uprawnień, oraz doświadczony personel, który je zna, ale wszystko eskaluje.
Zadanie dla projektanta. Wybierz format dla każdego etapu, podaj dowody na poparcie swojego wyboru i określ, jakie dodatkowe informacje są potrzebne.
Słaba odpowiedź. „Zorganizujcie półdniowe warsztaty dla wszystkich”. Nie podaje żadnych informacji i traktuje obie grupy tak samo.
Silniejsza reakcja. „Diagnostyka wskazuje na lukę w wymaganiach wstępnych w grupie pierwszej, więc uczniowie przygotowują się we własnym tempie do limitów autorytetu, z krótkim sprawdzianem przed ćwiczeniami. Grupa druga tego nie potrzebuje. Następnie obie grupy realizują interaktywne ćwiczenia przypadków, w których każda osoba zobowiązuje się do udzielenia odpowiedzi i uzasadnienia, ponieważ zadaniem jest zastosowanie określonej polityki. Przeprowadziłbym omówienie na żywo tylko w przypadkach, w których odpowiedzi były rozbieżne, ponieważ są one niejednoznaczne, a uzasadnienie ma znaczenie. Musiałbym wiedzieć, czy przełożeni mogą uczestniczyć w zajęciach i czy limity autorytetu są ostateczne, ponieważ niejasne limity to problem warunkowy, którego żaden format nie rozwiąże”.
Powtórka. Projektant otrzymuje drugi program, tym razem dotyczący tematu zgodności z przepisami, z jasnymi odpowiedziami, niskim ryzykiem i rozproszonym harmonogramem zmian, i wybiera projekt w większości asynchroniczny z jedną opcjonalną sesją pytań i odpowiedzi na żywo.
Rubryka, którą możesz dostosować
Oceń każde kryterium w skali od 0 do 2. Jest to propozycja dostosowania się do potrzeb własnych specjalistów, a nie sprawdzony standard gotowości.
| Kryterium | Obserwowalne dowody |
|---|---|
| Wykonanie zadania | Wybiera format na każdy etap w oparciu o zadanie, punkt wyjścia uczniów i ograniczenia. Rejestruje wybór i dowody. |
| Rozumowanie | Wyjaśnia rozważane alternatywy, informacje zwrotne potrzebne na każdym etapie i wszelkie niepewności. |
| Granice | Stosuje zatwierdzone procedury, potwierdza możliwości platformy i prosi o pomoc w przypadku braku informacji lub upoważnień. |
Kotwice: 0 = brak lub nieobsługiwane. 1 = częściowe, z istotnymi pominięciami. 2 = kompletne i uzasadnione zgodnie z ustalonymi kryteriami. Zdefiniuj błędy krytyczne osobno, na przykład przypisując niejednoznaczne, wysokiego ryzyka zadanie do czysto zautomatyzowanej informacji zwrotnej. Wynik całkowity nie może ukrywać krytycznego błędu.
Jakie dowody wskazują, że to działa?
Amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób oddzielają ocenę uczenia się od oceny, jak dobrze uczniowie stosują ją w pracy, i zalecają planowanie obu tych aspektów ( CDC, „Ocena szkoleń: pomiar skuteczności ”). Jest to wskazówka pomiarowa, a nie prognoza wyników.
W przypadku decyzji o formacie oznacza to:
- Uczenie się: porównanie wyników w nowym, nieobserwowanym przypadku z danymi bazowymi sprzed programu.
- Transfer: przejrzyj przykład rzeczywistej pracy lub nadzorowanego zadania, stosując tę samą kryteria, po tym jak uczniowie mieli czas na wykorzystanie tej umiejętności.
- Dopasowanie: Sprawdź, czy zadziałały wyzwalacze przełączenia. Czy diagnostyka prawidłowo skierowała ludzi do odpowiednich połączeń? Czy sesja na żywo poświęciła czas na niejednoznaczne przypadki?
Określ, kto jest uwzględniany, jaki jest mianownik i jaki jest czas. Jeśli wyniki się zmienią, sprawdź, co jeszcze zmieniło się w tym samym okresie, zanim przypiszesz wybór formatu.
Ograniczenia, które mogą pozostać
Wybór właściwego formatu nie usuwa wszystkich ograniczeń:
- Niewielka liczba specjalistów. Do przeprowadzenia podsumowania na żywo potrzebna jest osoba, która może udzielić wiarygodnego feedbacku, ale taka osoba może nie być często dostępna.
- Czas i zmiany. Uczestnicy, którzy nie mogą uczestniczyć w sesjach na żywo, potrzebują asynchronicznej ścieżki, która nie będzie im się wydawać gorsza.
- Niejasna polityka. Jeżeli ograniczenia uprawnień lub procedury są niejasne, żaden format nie nauczy ich w sposób jasny.
- Ograniczenia narzędzi. Platforma może nie obsługiwać diagnostyki, typu informacji zwrotnej lub raportu, który założyłeś. Sprawdź to, zanim zaczniesz projektować w oparciu o tę funkcję.
Zaplanuj osobne rozwiązania dla tych problemów i nie obiecuj wyników biznesowych wyłącznie na podstawie wyboru formatu.
PYTANIA I ODPOWIEDZI
Kiedy powinienem stosować uczenie synchroniczne zamiast asynchronicznego?
Korzystaj z sesji synchronicznych, gdy wybór jest niejednoznaczny, stawka wysoka lub liczy się opinia specjalisty. Korzystaj z sesji asynchronicznych w przypadku reguł, pojęć, jednoznacznych przypadków i harmonogramów, które nie pokrywają się.
Czym jest projektowanie nauczania mieszanego?
Jest to proces łączenia formatów, takich jak nauka we własnym tempie, ćwiczenia interaktywne i sesje na żywo, w jedną podróż, przy czym każdy etap jest wybierany na podstawie potrzeb zadania i uczniów, a między etapami występują wyraźne przejścia.
Czy adaptacyjne uczenie się jest tym samym, co sztuczna inteligencja?
Nie. Adaptacyjne uczenie się oznacza, że doświadczenie zmienia się w zależności od postępów ucznia. Diagnostyka, która kieruje uczniów do różnych materiałów do powtórek, jest adaptacyjna i nie wymaga generatywnej sztucznej inteligencji.
Gdzie zacząć
Weźmy jeden program, który teraz uruchamiasz. Zapisz zadanie jako obserwowalną akcję, przeprowadź pięciopytaniową diagnostykę dotyczącą wymagań wstępnych i wypełnij powyższą macierz decyzyjną dla każdego etapu. Zaznacz każdy etap, w którym odpowiedź jest niejednoznaczna lub ryzykowna: to właśnie na tym etapie najlepiej wykorzystać czas rzeczywisty.
Aby zobaczyć, w jaki sposób adaptacyjne przygotowanie, interaktywne ćwiczenia i relacje na żywo mogą współgrać z Twoim własnym programem, zapoznaj się z AhaSlides.
